Autoimune bolesti

Imuni sistem proizvodi antitela koja uništavaju štetne supstance. Normalna funkcija imunog sistema je da bela krvna zrnca štite organizam od tih štetnih materija, koji se nazivaju antigenima. Osnovni zadatak tih antitela je da uništavaju sve telu nepoznate bakterije, viruse, toksine, maligne ćelije.

Autoimune bolesti nastaju usled neodgovarajućeg odgovora organizma, odnosno imunog sistema na prisustvo materija i tkiva koja su inače normalno prisutna u telu. Drugim rečima, imuni sistem u nekim delovima tela greškom prepoznaje njih kao patogene i napada svoje sopstvene ćelije. Ovo oboljenje može da bude ograničeno na određene organe ( npr. u slučju autoimunog tiroiditisa, odnosno poremećaj rada štitne žlezde) ili samo na posebno tkivo na različitim mestima.

Kod osoba koje imaju neki od autoimunih poremećaj, imuni sistem ne može da našravi razliku između zdravog telesnog tkiva i antigena. Rezultat toga je reacija imunog sistema koji uništava normalne telesne ćelije. Ovaj ,,odgovor’’ organizma je sličan reaciji tela u prisustvu nekih alergena.

Autoimuni poremećaj može dovesti do uništavanje jednog ili više vrsta telesnog tkiva, promene funkcije organa koji su napadnuti, pa čak i do njihovog nenormalnog rasta. Autoimuni poremećaj može uticati na jedan ili više organa ili tipove tkiva. Organi i tkiva koja su najčešće pogođena ovim oboljenjima su krvni sudovi, vezivna tkiva, endokrine žlezde (žlezde sa unutrašnjim lučenjem), kao što su štitasta žlezda ili pankreas, zatim zglobovi, koža (najčešće oboljenje psorijaza), mišići, crvena krvna zrnca (leukemija)…

Simptomi autoimunih bolesti variraju u zavisnosti težine bolesti i lokacije abnormalnog imunog odgovora. Najčešći simptomi su često ,,obični’’, pa se ne razlikuju od ,,običnih’’ oboljenja. To su zamor, groznica, povišena telesna temperatura, malaksalost… Ciljevi lečenja su zato smanjiti simptome, kontrolisanje autoimunog procesa i održavanje opšte sposobnosti tela da se bori protiv bolesti. Koji tretmani će se koristi zavisi od specifične bolesti i simptoma.

Neki pacijenti moraju suplementima da zamenehormon ili vitamin koji telu nedostaje, kao što su B12 ili injekcije insulina. Ako autoimuni poremećaj utiče na krv, možda će pacijentu biti potrebna transfuzija. Ljudima sa autoimunim poremećajima koji utiču na kosti, zglobove ili mišiće će možda potrebne terapije, banjsko lečenje ili pomoć prilikom kretanja.

Sponzorisani tekstovi:

loading...

Još zanimljviih tekstova:

Post navigation